Forum osób chorujących…

Cześć
Witam wszystkich. Z problemem drżenia rąk zmagam się od zawsze. Szczególnie jest to odczuwalne w monetach stresowych. Od małego leczyłem się neurologicznie na różnego rodzaju tiki. O ile to udało się pokonać to drżenie pozostało. Później leczenie zostało zaniedbane. Głownie zwalczałem go alkoholem co niestety doprowadziło do uzależnienia. Alkohol odstawiłem 6 miesięcy temu zastępując go proplanololem. Na chwilę obecną jest on skuteczny (biorę 5-max 15mg dziennie) Pozdrawiam

grego1980 pisze:

Cześć
Witam wszystkich. Z problemem drżenia rąk zmagam się od zawsze. Szczególnie jest to odczuwalne w monetach stresowych. Od małego leczyłem się neurologicznie na różnego rodzaju tiki. O ile to udało się pokonać to drżenie pozostało. Później leczenie zostało zaniedbane. Głownie zwalczałem go alkoholem co niestety doprowadziło do uzależnienia. Alkohol odstawiłem 6 miesięcy temu zastępując go proplanololem. Na chwilę obecną jest on skuteczny (biorę 5-max 15mg dziennie) Pozdrawiam

Witamy serdecznie nie ma tu u nas zbyt dużego ruchu ale jeśli napiszesz chętnie napiszę. Pozdrawiam serdecznie Daga

Bombelek pisze:

Witam, mam na imię Patrycja, mam 23 lata

Hej Hej tu Daga co słychać??

Siema wszystkim
Dopiero pare miesiący temu dowiedziałem się jak brzmi nazwa przypadłości jaką posiadam. Generalnie staram się to leczyć jeśli można, aczkolwiek mimo sytuacji w których staję się to uciążliwe nie przeszkadza mi to bywa nawet zabawnie
Pozdrawiam wszystkich

Michal pisze:

Siema wszystkim
bywa nawet zabawnie
Pozdrawiam wszystkich

Co masz na myśli pisząc zabawnie??

Nie byłem przygotowany na uczelnie na zajęcia, każdy z nas miał się wcielić w jakąś postać i przedstawić jakąs wypowiedz, przemowę wyszedłem na spontanie, przedstawiłem się, cześć mam na imie michał od dwoch lat piję... i tak dalej. Klaskali jeszcze długo jak skonczyłem... kobieta dwa rzy mi się pytała czy to było udawane w stresie drżenie sie na siliło więc wyszło w pełni wiarygodnie

Michal pisze:

Nie byłem przygotowany na uczelnie na zajęcia, każdy z nas miał się wcielić w jakąś postać i przedstawić jakąs wypowiedz, przemowę wyszedłem na spontanie, przedstawiłem się, cześć mam na imie michał od dwoch lat piję... i tak dalej. Klaskali jeszcze długo jak skonczyłem... kobieta dwa rzy mi się pytała czy to było udawane w stresie drżenie sie na siliło więc wyszło w pełni wiarygodnie

To faktycznie choroba się przydała. Ale z ciekawości zapytam co studiujesz?? Bardzo ciekawe ćwiczenie.

Studiuje bezpieczeństwo narodowe, spec. bhp a to było na retoryce i coś jeszcze jezyka polskiego przynajmniej pokazałem ludziomw grupie ze mogą z tego też w jakiś dopuszczalny sposób zartować bo mi to nie przeszkadza

Witaj Michał... no świetnie poradziłeś sobie z chorobą. Najważniejsze odnaleźć jakiś plus w tym co nas dotyka.

Michal pisze:

Studiuje bezpieczeństwo narodowe, spec. bhp a to było na retoryce i coś jeszcze jezyka polskiego przynajmniej pokazałem ludziomw grupie ze mogą z tego też w jakiś dopuszczalny sposób zartować bo mi to nie przeszkadza

Najważniejsze aby mieć do choroby dystans, jeśli my nie robimy z tego problemu dla innych też nie będzie to problem. Tak trzymaj.

Najgorzej jest się oddalić od ludzi, bać się pokazacludziom zeswoją przypadłością

Michal pisze:

Najgorzej jest się oddalić od ludzi, bać się pokazacludziom zeswoją przypadłością

Ja niestety chyba trochę odeszłam od ludzi. Wyjście do teatru to dla mnie mimo wszystko stres, spotkanie ze znajomymi to też stress. A co za tym idzie obniżone oczekiwania wobec innych. To takie koło że sama się nakręcam i czasem się zastanawiam czy to drżenie to nie moja wina że to nie jest wina tego że się stresuje ....... bo jak się stresuje to drżą jak drżą to jest jeszcze większy stres i tak wkółko. Teraz jestem dość zamknięta w sobie a chciałabym poznać kilka osób, których bym mogła zaprosić na grilla na kawe czy na inne miłe spotkanie. Ale trudno mi się przelamać, oj trudno.

dagusia_29 ja też trochę odszedłem od pewnych rzeczy w życiu przez DS, chodź od ludzi staram się nie stronić, bo można by się już całkiem zamknąć w sobie

Dagusia chętnie bym się wybrała do Ciebie na tego grilla... choć wiem, że to mało prawdopodobne z uwagi na dzielący nas...kabel

Anna pisze:

Dagusia chętnie bym się wybrała do Ciebie na tego grilla... choć wiem, że to mało prawdopodobne z uwagi na dzielący nas...kabel

Spoko gdybyś byla w okolicach Poznania to Zapraszam.

Ujmę to tak. W gimbazie bałem sie wyjść na scene bo ludzie widzą, bo co powiedzą. Do dzisiaj czasem mam takie zahamowania. Ale potem przypomniałem sobie że w podstawówce też to miałem, a prowadziłem każdą impreze typu przedstawienia, dzien dziadka, babci dlaczego?! otoz proste! Nie myslałem o tym. Robiłem swoje. Technikum i przyjaciele nauczyli mnie z tego żartować, sami zreszta nie stronili od zartów nabralem dystansu

Są rzeczy z ktorymi trzeba się pogodzić, kelnerem, chirurgiem, fotografem nie będę Ale na pewno nei dam się zamknąć w domu, zawsze znajdziemy jaiegoś zwolennika, przyjaciela, mimo odmienności, są gorszę odmienności. Pamietajcie, że macie trzęsące się łapki, a mogło by być tak że nawet takich moglibyście nie mieć Amen!

to co z tym grillem? Trzęsące się rece to nie koniec świata

slawus pisze:

to co z tym grillem? Trzęsące się rece to nie koniec świata

Oczywiście że nie problem. A po 1 piwie to i łapki się nie trzęsą. Zapraszam na grilla tylko chetnych brak

Nie miałam okazji odpisać ale jak tylko będę w okolicach Poznania chętnie skorzystam Dagusia. Nie mam pojęcia kiedy mogę być koło ciebie bo to kompletnie mi nie po drodze... w sumie w Poznaniu byłam tylko raz i to przejazdem w środku nocy... choć wspomnienie mam piękne.

Anna pisze:

Nie miałam okazji odpisać ale jak tylko będę w okolicach Poznania chętnie skorzystam Dagusia. Nie mam pojęcia kiedy mogę być koło ciebie bo to kompletnie mi nie po drodze... w sumie w Poznaniu byłam tylko raz i to przejazdem w środku nocy... choć wspomnienie mam piękne.

Ciekawa sprawa choć nie wnikam w szczegóły zapraszam, co prawda mieszkam pod Poznaniem ale spoko do Poznania blisko