Reklama
#1793671 27.03.2014 23:04:03
Ha fajnie zabrzmiało z tym Poznaniem
.
jechałam z mężem przez Poznań w środku nocy w odwiedziny na kolonie do dziecka. Super limuzyną - ledwie nas dowiózł fiat ritmo. I na takiej pięknie oświetlonej szerokiej dwu lub trzypasmówce, w radio leciało Miami Vice. Niezapomniana chwila, choć nic szczególnego się nie wydarzyło. Ale musiało być niesamowicie, bo oboje z mężem często wracamy do tego wspomnienia.
jechałam z mężem przez Poznań w środku nocy w odwiedziny na kolonie do dziecka. Super limuzyną - ledwie nas dowiózł fiat ritmo. I na takiej pięknie oświetlonej szerokiej dwu lub trzypasmówce, w radio leciało Miami Vice. Niezapomniana chwila, choć nic szczególnego się nie wydarzyło. Ale musiało być niesamowicie, bo oboje z mężem często wracamy do tego wspomnienia.
Moje życiowe motto:
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
#1797169 30.03.2014 23:34:52
Witajcie, mam 23 lata, drżenie od 16 roku życia, głowa, ręce Pozdrawiam 
#1798045 31.03.2014 16:36:07
Witaj skąd jesteś, opisz swój przypadek w odpowiednim dziale, a gdybyś miał pytania to pytaj
#1798079 31.03.2014 17:01:00
Witaj Malinko
Moje życiowe motto:
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
#1798197 31.03.2014 19:03:25
Serdecznie witamy Malinko
#1856782 03.06.2014 22:16:19
osobka60 pisze:
witam, mam na imie zosia i chruje na ds juz jakies 20 lat.
witam, mam na imie zosia i chruje na ds juz jakies 20 lat.
Witaj Zosi ja choruje uuu chyba od zawsze
#1857486 04.06.2014 16:49:52
Witaj Zosiu. Fajnie że wpadłaś, sporo nas drżątków
Pozdrawiam!
Moje życiowe motto:
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
#1895974 21.07.2014 10:20:52
Witam
Na imię mi Dominik. Mieszkam w Poznaniu i mam 23 lata. Na drżenie samoistne choruję od około 9 roku życia, lecz diagnozę po wielu badaniach postawiono mi tydzień temu.
Bardzo mi miło poznać osoby, które też borykają się z tą przypadłością. Osobiście jeszcze nigdy nikogo takiego nie spotkałem
Pozdrawiam
Na imię mi Dominik. Mieszkam w Poznaniu i mam 23 lata. Na drżenie samoistne choruję od około 9 roku życia, lecz diagnozę po wielu badaniach postawiono mi tydzień temu.
Bardzo mi miło poznać osoby, które też borykają się z tą przypadłością. Osobiście jeszcze nigdy nikogo takiego nie spotkałem
Pozdrawiam
#1895988 21.07.2014 10:46:39
DCane pisze:
Witam
Na imię mi Dominik. Mieszkam w Poznaniu i mam 23 lata.
Pozdrawiam
Witam
Na imię mi Dominik. Mieszkam w Poznaniu i mam 23 lata.
Pozdrawiam
Swarzędz wita Poznań Ja mam na imię Dagmara i ciesze się że do nas dołączyłeś. Czasami mały ruch tutaj ale zawsze ktoś odpisze ....... Pozdrawiam
ps:
Ja tez nikogo nie znam z DS
Reklama
#1895996 21.07.2014 10:55:37
No właśnie zauważyłem, że ostatni wpis chyba z czerwca. Fajnie, że nawet ktoś z okolic mojego miasta się znalazł
No szkoda, że mały ruch tutaj, ale może się jakoś rozkręci 
#1896001 21.07.2014 11:03:15
DCane pisze:
No właśnie zauważyłem, że ostatni wpis chyba z czerwca. Fajnie, że nawet ktoś z okolic mojego miasta się znalazł
No szkoda, że mały ruch tutaj, ale może się jakoś rozkręci 
No właśnie zauważyłem, że ostatni wpis chyba z czerwca. Fajnie, że nawet ktoś z okolic mojego miasta się znalazł
Ano szkoda bo pisać nie trzeba tylko o chorobie tylko ogólnie o wszystkim.
Wymieniać się doświadczeniami ... jak sobie poradzić w czasem kłopotliwych sytuacjach...
#1896008 21.07.2014 11:07:02
No tak. Jeszcze nie zgłębiałem się w to forum i nie wiem czy to dobry temat na pogawędki zamiast przedstawiania się, ale póki jeszcze się nie ogarnąłem to napiszę tutaj. Jestem z wykształcenia chemikiem i mam zamiar pracować w laboratorium. Niestety objawy są już tak silne, że nie widzę swojej przyszłości w tej dziedzinie :/
#1896023 21.07.2014 11:30:37
DCane pisze:
No tak. Jeszcze nie zgłębiałem się w to forum i nie wiem czy to dobry temat na pogawędki zamiast przedstawiania się, ale póki jeszcze się nie ogarnąłem to napiszę tutaj. Jestem z wykształcenia chemikiem i mam zamiar pracować w laboratorium. Niestety objawy są już tak silne, że nie widzę swojej przyszłości w tej dziedzinie :/
No tak. Jeszcze nie zgłębiałem się w to forum i nie wiem czy to dobry temat na pogawędki zamiast przedstawiania się, ale póki jeszcze się nie ogarnąłem to napiszę tutaj. Jestem z wykształcenia chemikiem i mam zamiar pracować w laboratorium. Niestety objawy są już tak silne, że nie widzę swojej przyszłości w tej dziedzinie :/
Niestety choroba nie tylko jest wstydliwa ale również ogranicza nasze życie zawodowe są jednak zawody gdzie osoba z DS po prostu nie ma szans.
#1897109 22.07.2014 13:25:16
DCane pisze:
No tak. Jeszcze nie zgłębiałem się w to forum i nie wiem czy to dobry temat na pogawędki zamiast przedstawiania się, ale póki jeszcze się nie ogarnąłem to napiszę tutaj. Jestem z wykształcenia chemikiem i mam zamiar pracować w laboratorium. Niestety objawy są już tak silne, że nie widzę swojej przyszłości w tej dziedzinie :/
No tak. Jeszcze nie zgłębiałem się w to forum i nie wiem czy to dobry temat na pogawędki zamiast przedstawiania się, ale póki jeszcze się nie ogarnąłem to napiszę tutaj. Jestem z wykształcenia chemikiem i mam zamiar pracować w laboratorium. Niestety objawy są już tak silne, że nie widzę swojej przyszłości w tej dziedzinie :/
Jeśli spróbujesz pracy w laboratorium to nic nie stracisz,a przynajmniej będziesz wiedział na czym stoisz
To hurt is as human as to breathe.
#1897148 22.07.2014 14:37:53
stardust pisze:
Jeśli spróbujesz pracy w laboratorium to nic nie stracisz,a przynajmniej będziesz wiedział na czym stoisz
Jeśli spróbujesz pracy w laboratorium to nic nie stracisz,a przynajmniej będziesz wiedział na czym stoisz
No już mam niemałe doświadczenie w tego typu praktyce. Zazwyczaj daję rade z większościami czynności. Najtrudniejsze jest wykonywanie prac bardzo precyzyjnych jak odmierzanie płynów, odważanie w gramach do 4 miejsca po przecinku czy też pipetowanie. Zdarzają się takźe drobne stłuczki z tego powodu. Większość zależy od stresu. Jeśli dojdzie do tego pośpiech czy zdenerwowanie to naprawdę zrobienie czegoś dobrze i dokładnie jest bardzo trudne.
#1897452 22.07.2014 20:23:41
DCane pisze:
No już mam niemałe doświadczenie w tego typu praktyce. Zazwyczaj daję rade z większościami czynności. Najtrudniejsze jest wykonywanie prac bardzo precyzyjnych jak odmierzanie płynów, odważanie w gramach do 4 miejsca po przecinku czy też pipetowanie. Zdarzają się takźe drobne stłuczki z tego powodu. Większość zależy od stresu. Jeśli dojdzie do tego pośpiech czy zdenerwowanie to naprawdę zrobienie czegoś dobrze i dokładnie jest bardzo trudne.
stardust pisze:
Jeśli spróbujesz pracy w laboratorium to nic nie stracisz,a przynajmniej będziesz wiedział na czym stoisz
Jeśli spróbujesz pracy w laboratorium to nic nie stracisz,a przynajmniej będziesz wiedział na czym stoisz
No już mam niemałe doświadczenie w tego typu praktyce. Zazwyczaj daję rade z większościami czynności. Najtrudniejsze jest wykonywanie prac bardzo precyzyjnych jak odmierzanie płynów, odważanie w gramach do 4 miejsca po przecinku czy też pipetowanie. Zdarzają się takźe drobne stłuczki z tego powodu. Większość zależy od stresu. Jeśli dojdzie do tego pośpiech czy zdenerwowanie to naprawdę zrobienie czegoś dobrze i dokładnie jest bardzo trudne.
No niestety drżenie samoistne połączone ze stresem życia nie ułatwia. Ciężko jest coś wykonać dobrze pod wpływem zdenerwowania. Co do stłuczek to tym bym się najmniej przejmowała, bo to się każdemu może przytrafić.
To hurt is as human as to breathe.
#1902578 28.07.2014 11:27:57
Hej, mam na imię Iga. Mam 24 lata. Drżenie rąk od jakiś 10 lat jak nie więcej ;-)
#1902596 28.07.2014 11:57:27
Cześć Iga, witamy w naszej skromnej grupie 
To hurt is as human as to breathe.
#1903331 28.07.2014 23:28:15
Witaj Iga
Moje życiowe motto:
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
"Nigdy nie jest tak źle, co by nie mogło być gorzej"
Reklama