Forum osób chorujących…

Witaj Grzegorz :-)

Witaj Grzegorzu, życzę Ci byś poczuł sie lepiej.

Witamy w gronie niedługo będzie nas setka

Zapraszam wszystkich serdecznie na nowy profil "Drżenie samoistne" na facebooku. Zaproście znajomych z DS. Profil poleca oczywiście forum ds.iq24.pl jako jedyne polskojęzyczne forum w tym zakresie i prawdziwą kopalnie wiedzy. Jednocześnie liczę na to, że wspólnie będziemy tworzyć ten profil i budować społeczność DS-owców :-) tak jak robicie to już od długiego czasu na ds.iq24.pl.

Bezpośredni link do strony to: www.facebook.com/drzeniesamoistne

Hej. Jestem Elwira. Mam 23 lata, DS mam od 1ego roku życia. Zdiagnozowane 5 lat temu. Leczone przez pół roku propranololem. Organizm się od niego uzależnił, przez co rano dopóki nie dostałam swojej dawki miałam ataki drgawek. Lek został odstawiony, obecnie radzę sobie z DS tylko wódką. Pozdrawiam wszystkich trzęsących

hehe Elwira no to znazłaś lekarstwo na ds;P ale gorzej jak przedawkujesz to na drugi dzień trzęsiesz się jak galareta;P no to zdrówko

A wcale nie traktuję alkohol jak lekarstwo. Moja dawka to 3 kieliszki, nigdy więcej. Na mnie działa do 3 godzin. Jak nic wcześniej nie zjem to trochę dłużej. I nie mam później żadnej choroby odstawiennej trzęsę sie tak jak zwykle

no to musisz to w takim razie opatentować ja tam nie mam takiej silnej woli i na 3 kieliszkach nie kończy sie hehe

Co by cię tylko elwa wódka nie uzależniła jak propranolol,że jak nie dostaniesz 3 kielonów to będziesz mieć znów ataki drgawek

Spokojnie, na codzień nie piję, na imprezach też rzadko kiedy, bo nie przepadam za alkoholem 3 kielonki jak mam stresujący dzien

Witaj Elwira w naszym gronie.

To ja już wolę na imprezie wypić te 3 kieliszki, czuje normalnie wstręt do alkoholu. Ja sie nim nasycam patrząc na niego. Mam kilka trunków dla ozdoby w barku. Ostatnio jeden otworzyłam chyba 2 lata temu. Jednak muszę Wam powiedzieć, że w poprzednim tygodniu piłam cytrynówke wyrobu pewnego Pana. Grzało troszeczkę, fajnie wchodziło, i co najważniejsze...nie było kaca a dwa dni byłam jak nowo narodzona. Teraz juz jestem jak staro narodzona Trzeba by sięgnąc znowu po cytrynóweczkę. Jednak ja już z zasady nie próbuję. Czemu? wiem - ale nie powiem . A propranolol jest moją codziennością i tego się trzymam teraz. I jakoś jest.

Cześć Elwira O matko...ja bym nie mogła pić wódki. Nawet nie wącham mocnego alkoholu. Ale muszę przyznać, że w sytuacjach, kiedy muszę mieć spokojne i sprawne ręce, pomagam sobie winem. Nie są to jakieś duże dawki i nie zwiększam ich. Zachowuję się po nich naturalnie. Żadnych śmichów chichów. Nic po mnie nie widać, po prostu nie trzęsę się i jest dobrze

Wwwitajcie! Mam na imię Paulina, niedługo skończę 21 lat. Przyjmiecie mnie do swojego grona? Myślę, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że mam DS. Lekarz początkowo zdiagnozował nerwicę brałam Relanium niestety nie podziałało na mnieobjawy mam takie same jak Wy tutaj opisujecie. Drżenia zauważyłam jakoś w gimnazjum,np. na akademiach gdy miałam coś przeczytać Tak naprawdę niczym się nie denerwuję, a ręce i tak mi latają, są dni, że drżenia są minimalne alkohol pomaga ale na krótką metę Co więcej o sobie. Poza tym kończę w tym roku studium medyczne na wydziale farmacji Pomimo tych drżeń stratuję do Akademii Teatralnej nie wiem czy się dostanę ale nie przekonam się jeśli nie spróbuję, a drżenia? Można z tym żyć, walczyć! Trzeba twardym być nie "miętkim" Wiem, że ludzie mają o wiele gorsze schorzenia, na to się nie umiera ale fakt czasem czuję się głupio gdy muszę coś precyzyjnie zrobić. Ach! Jeszcze dopiszę, że jestem z Zamościa Pozdrawiam serdecznie

Paulla witamy w naszym gronie

Witaj Paulla!

Fajnie że robisz tyle ciekawych rzeczy. I to aktorstwo
Super sprawa. Cieszę się, że jesteś Paulla.

Dante czy przykład Paulli, odważnej bo aktorki, ma się jakoś do Twoich wywodów na temat braku odwagi i konieczności leczenia ds u psychiatrów czy psychologów ?

Dla mnie Twoja teoria tylko czasem się sprawdza.

Bardzo Wam dziękuję za ciepłe przyjęcie. Dzisiaj np. zobaczyłam niepełnosprawnego chłopaka i dopiero teraz dotarło do mnie, że to co ja mam to nic takiego. Czasem jest mi ciężko nie ukrywam, bo przyjemne to nie jest. Tak jak tutaj pisaliście, że trzeba się z tym pogodzić innej opcji nie ma. Moim zdaniem najgorsze jest izolowanie się od otoczenia. Jeszcze raz dzięki za przygarnięcie i do zobaczenia w innych tematach

Cześć, Paulla Fajnie, że do nas wpadłaś. Czuj się jak u siebie Muszę powiedzieć, że podziwiam Cię za to aktorstwo.

ja tam brałem udział w przedstawieniach na forum szkoly i miło to wspominam hehe może też mam coś z aktora hmm

Oj ja w sumie teeeż Ale to było bardzo dawno

Taki aktor jak Ty to klasa sama dla siebie, nie ma lepszych W życiu jak w teatrze trzeba grać, zakładać różne maski, bo ilu poznajemy ludzi tyle masek przybieramy Niedawno byłam w teatrze w Lublinie mówię Wam coś wspaniałego, polecam każdemu. Będę tu często zaglądać teraz będzie to mój drugi, a raczej trzeci dom Szalenie miło mi Was poznać!