Forum osób chorujących…

WitamMam na imię Łukasz i mam 26 lat. Na DS cierpię od 16 roku życia , doprowadziło to do fobii społecznej.
Cieszę się że trafiłem na to forum i nie jestem sam .

Witam Witam napisz coś o sobie w dziale mój przypadek pozdrawiam

Witaj Łukaszu!
Nie jesteś sam, zapomnij o trzęsionce, ja już wiem, że trzęsionka to najmniejszy z problemów jakie mogą nas spotkać. W moim otoczeniu właśnie dwie osoby są chore na raka kości: mały chłopczyk i 40 letnia koleżanka. Przykre to, czymże więc wobec tych problemów są nasze trzęsionki.
Myśl pozytywnie.

Do góry uszy Łukaszu, nie ma sensu się zamartwiać, trzeba się nauczyć z tym żyć.Fobia społeczna - chyba większość z ds-owców ją ma. Przeżyłam życie z etykietką - zarozumiała, dumna, nietowarzyska. Mam bardzo mały krąg znajomych, ale dzięki temu żyje spokojnie, unikam stresu. Moi synowie są w mniej-więcej w Twoim wieku, nie wiedzą o mojej chorobie, mają pretensje że mają dziwną i dziką matkę.Chcą przyprowadzić swoje dziewczyny, a ja krzyczę że mam alergię na obcych.

ja tam z kolei jestem osobą bardzo towarzyską.... z kazdym pogadam itp... ale cóż są czasami lepsze lub gorsze dnii...

Mam 59 lat i dopiero dziś odkryłam że jestem chora na DS i świat się przedemną otworzył.Ponieważ całe życie mówiono mi że mam nerwicę i takie tam gorsze dni co sobie wymyślam.35 lat wstecz neurolog zlecił mi Propranolol i Relanium mówiąc że te leki mnie uspokoją.Przyjmowałam je ,sądząc że to we mnie jest wina ,że nie umiem pracować nad sobą ,wstydziłam się bo mówiono że propranolol biorą alkoholicy,nałogowcy i myślałam ze jestem jedna taka nieudana co muszę do końca życia drżeć o każdy swój ruch i krok.Od dziś jest mi lżej -witam w świecie ds.

Witaj jak widzisz nie jesteś sama jest nas wielu i zawsze to dużo lżej żyć w świadomości

Dzięki.Wpadłam na chwilę na stronę aby pszywitać się z wami,jest piękna pogoda i mam mnóstwo pracy na powietrzu.Nie unikam kontaktów z ludzmi,nauczyłam się tego w życiu, ponieważ aby było pełniej co do stresu w ds jestem pielęgniarką i całe życie przeegzystowałam wśród chorych ,cierpiących ,umierających myśląc przedewszystkim o nich,jednak ciągle walczyłam ze swoją chorobą nie wiedząc,że to jest choroba.Nic to ważne jużteraz jest,że mam to za sobą i nadal chce mocno żyć.

Witaj Hera!

Dobrze trafiłaś, wszyscy tu troche sie mocujemy z przypadlosciami drżącymi, ale nie przejmuj sie... bywal gorzej w życiu niz DS

Witam wszystkich. Jak to dobrze, że powstają takie fora Pozdr.!

Cześć Monika w odpowiednim temacie opowiedz o twoich zmaganiach z choroba POZDRAWIAM

Witaj MOnika

witam mam na imie piotrek ma 25 lat ds mam od 7 lat pozdrawiam

Witaj Piotrku Fajnie, że do nas zawitałeś. Pozdrówki

Witaj Piotrze, nie daj sie ds

Witajcie, Mam na imię Michał mam 26lat i od roku zdiagnozowany DS.

Witaj Michale Po Twoim nicku widzę, że chyba masz zainteresowania nieco podobne do moich

Czyli czym dokładniej się interesujesz?

Kulturą obu Ameryk

świetnie ja historią